ซูจองกลับมาแล้วจ้า
หลังจากห่างหายไปนาน คิดถึงกันบ้างมั๊ยเอ่ย
ไม่เคยดองบล็อกนานขนาดนี้เลย
ถึงจะไม่ได้มาเขียนบล็อก
แต่ก็เข้าไปเยี่ยมเยียนบล็อกของทุกๆ คนเหมือนเดิมนะ
ตอนนี้งานยุ่งมากๆ ไม่มีเวลาเล่นเนตเลย
เพลงก็ไม่ค่อยได้แปล มีแต่เวปที่ยังอัพเดตบ้าง
ถึงจะออนเอ็ม แต่ก็คุยไม่ได้มากเท่าไหร่
เพราะหน้าที่ใหม่ที่ได้รับ มันเยอะและก็ยากมากๆ เลย
และก็ต้องไปตรวจเครื่องจักรในโรงงานด้วย
ตอนนี้ ได้รู้จักคนเยอะมากขึ้นด้วย เพราะต้องทำงานด้วยกัน
และตอนนี้...ก็คิดว่าตัวเองกำลังชอบคนๆ นึงด้วยล่ะ อิอิ
ตอนแรกที่เจอกันไม่ได้คิดอะไร แค่คิดว่าพี่เค้าทำงานดีมากๆ
เพราะอย่างน้อยก็ช่วยทำให้งานเราเสร็จได้เร็วขึ้น
พูดง่ายๆ ก็คือ รู้สึกดีตั้งแต่ตอนนั้น
และก็ไม่ได้เจอกันอีก
จนวันนึง เจอพี่เค้าที่ canteen พี่เค้ายิ้มให้
ก็เลยมาคิดว่า เออแฮะ เจอกันแค่ครั้งเดียว แต่จำเราได้ด้วย
และหลังจากนั้นก็เจอบ่อยขึ้นๆๆ พี่เค้าก็ทักเราทุกครั้งที่เจอด้วย
นิสัยดีจัง =v=~~~
มีวันนึง เค้ามาถามว่า "ได้ข่าวว่าโกรธพี่หลุยส์หรอ"
(ถ้าหากใครจำได้ เอนทรี่ก่อนพี่หลุยส์คือคนที่เรียกซูจองว่าไอวี่)
เลยถามไปว่า "ใครบอกเนี่ย"
พี่เค้าก็หัวเราะและก็บอกว่า "ไม่บอกหรอก"
ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่า พี่เค้ารู้ได้ยังไง เหอๆๆ
อย่าแปลกใจถ้าช่วงนี้ซูจองจะบ้าๆ บวมๆ ต๊องๆ
เพราะช่วงนี้อะไรๆ ก็ "แฮ้ปปี้" อิอิ
.
.
ใครที่เศร้าใจหรือลำบากใจ ก็อย่าเครียดกับมันให้มากนัก
ส่วนใครที่มีความสุขอยู่แล้ว ก็ขอให้สุขยิ่งๆ ขึ้นไปอีก
เครียดมากหน้าแก่นะตัวเอง ฮี่...
서영은 - 사랑해..사랑해..사랑해
เรื่องงานก็สู้ๆนะคะ
