เมื่อวานตอนที่ออกจากบ้าน มีฝนตกโปรยปรายมาเล็กน้อย
แต่ฉันก็ไม่หวั่น ยังคงเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ
ร่มที่กาง ก็ใช่ว่าจะช่วยบังละอองฝนได้มากเท่าไหร่
แต่ว่าก็ยังดีกว่าเดินเปียกฝน
ยืนรอรถเมลล์อยู่ตรงป้าย
แต่ดูเหมือนว่าฝนจะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ
และแล้ว รถเมลล์ที่ฉันจะขึ้นก็มาพอดี
ก่อนออกจากบ้าน ฉันภาวนาให้ได้นั่งบนรถ
และแล้ว...ฉันก็ได้นั่งจริงๆ
ขึ้นไปบนรถ คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่
แต่แล้ว หน้าต่างที่เปิดอยู่ก็โดนฝนสาดเข้ามา
ฉันก็ช่วยคนแถวๆ นั้นปิดหน้าต่างลง
แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก เพราะฉันดันปิดมันไม่ลงซะเอง
รถแล่นไปเรื่อยๆ ฉันก็นั่งมอง 2 ข้างทาง
สายฝนที่โปรยปราย ไม่ทำให้อากาศภายนอกเย็นลงแม้แต่น้อย
และแล้ว ก็ถึงจุดหมายที่ฉันจะลง
มือนึงที่ถือร่มเปียกๆกับอีกมือหนึ่งที่กำอะไรบางอย่างเอาไว้
กว่าจะรู้มันก็สายเกินไปซะแล้ว...
ที่แท้ฉันลืมจ่ายตังค์ค่ารถนี่เอง...ฮี่
