เพราะว่าเขียน Tag ไปเมื่อครั้งก่อน แต่เรื่องมันเยอะมาก
เลยให้ป๊อกกี้ Tag ต่อมาให้เพราะอยากเขียนต่อ กรั่กๆๆ
เป็น Tag โหมดลับเฉพาะกิจ อิอิ
แต่คงไม่ Tag ต่อแระ เพราะไม่รู้จะ Tag ใคร
(และก็อาจจะโดนถีบเอาได้ เหอๆๆ)
เรื่องที่ 1 โรงหนัง
คุณเคยเข้าโรงหนังครั้งแรกเมื่อไหร่ แต่สำหรับซูจองแล้วเนี่ย เข้าโรงหนังครั้งแรกตอนอยู่ม.2 แหละ ตอนนั้นจำได้ว่าที่โรงเรียนติดต่อโรงหนังแห่งนึงที่ห้างแถวๆ งามวงศ์วาน ชื่อนิวเวิลด์หรือนิวเวลล์นี่แหละแต่ตอนนี้เจ๊งไปแล้ว เรื่องแรกที่ดูเป็นภาพยนตร์ของในหลวงอ่ะ แต่ลืมชื่อแล้ว...เก้าอี้ในโรงหนังมันจะต้องพับลงมานั่งใช่ป่ะ แต่ด้วยความที่ไม่เคยไปโรงหนังไง เลยนั่งมันทั้งอย่างนั้นแหละฮ่าฮ่าซักพักก็เริ่มมองเพื่อนว่า เอ๊ะ! ทำไมเรานั่งสูงจังฟะ ก็เลยรู้ว่า ไอ่เก้าอี้เนี่ยมันต้องพับลงมา แต่โชคดีที่โรงหนังมันมืด เลยไม่มีคนเห็น กรั่กๆๆๆ
เรื่องที่ 2 เที่ยวกับเพื่อนครั้งแรก
ตอนเด็กๆ จะเป็นคนที่ชอบไปเที่ยวกับครอบครัวมากกว่า คือจะไปไหนก็ต้องมีแม่ไปด้วย จำได้ว่าปีนั้นเป็นงานวันเด็ก อยู่ป.6 เพื่อน6 คนคือ นิด , ไก่ , อุ๋ม , บี้ , ฟิลลี่ และก็เดียว (มีเดียวไปด้วย ฮ่าฮ่า) ชวนไปเที่ยวที่เดอะมอลล์งามฯ คือไปตามประสาเด็กๆ อ่ะ เดินดูโน่นดูนี่ ตอนนั้นแม่ไปส่งและก็ให้ตังค์ไว้ 40 บาท ซึ่งด้วยความที่ไม่เคยไปเที่ยวกับเพื่อนเลยไม่รู้ว่ามันต้องไปทำอะไร ไปกินอะไร...วันนั้นซูจองแต่งตัวแบบว่า เสื้อยืด กางเกงขาสั้น แต่เพื่อนเค้าแบบ...กางเกงยีนส์ แล้วมันก็มองเราแบบว่า เอ่อ...นี่แกแต่งตัวอะไรมา เฮ้ย กางเกงตรูแพงนะเฟ้ย! จากนั้นก็ชวนกันไปกินไอติมยี่ห้ออะไรก็ไม่รู้ จำได้ว่ามีธงชาติอเมริกาปักอยู่ด้วย แล้ว...ตรูมีเงินแค่ 40 บาท แต่เมริงเจือกมากินของแพง -*- ที่นี่ทำไงล่ะ ตรูก็ไม่กินเด่ะ คือสกู๊ปนึงก็ปาไป 30 แล้วอ่ะ ถ้าตรูซื้อก็เหลือตังค์แค่ 10 บาทเด่ะ เพื่อนถามว่า ไม่กินหรอไง เลยตอบไปว่า อ๋อ..ไม่ชอบกินไอติม ฮ่าฮ่า จากนั้นก็เดินดูโน่นดูนี่เรื่อยๆ จนมาเจอแม่ (แม่เดินรออยู่ในเดอะมอลล์) เลยขอแยกกับเพื่อนทันทีเลย จากนั้นก็ไม่ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ อีกจนถึงม.4....
เรื่องที่3 หนีโรงเรียน
รุ่นของซูจองถือได้ว่าแสบมาก แต่ก็เรียนเก่งที่สุดแล้ว คือม.ปลายผู้ชายต้องเรียนร.ด. แล้วทางโรงเรียนเค้าไม่ยอมให้ผู้หญิงกลับบ้าน ทำให้ช่วงบ่ายต้องอยู่จนถึงโรงเรียนเลิก แล้วมันน่าเบื่อ...แรกๆ ก็ให้แม่มารับและก็ทำใบขอออกนอกโรงเรียน แต่หลังๆ มุดรั้วหนีตามเพื่อน ฮ่าฮ่า คือรั้วที่จะมุดได้ก็คือรั้วหน้าโรงเรียน แล้วหน้าโรงเรียนมันก็เป็นถนนใหญ่ รถวิ่งผ่านไปมา แต่ตรูก็ยังจะมุด -*- มีครั้งนึงเพื่อนเล่าให้ฟังว่า มุดแล้วมีอาจารย์เห็น อาจารย์เลยขี่จักรยานไล่ตาม แต่เพื่อนมันไวกว่า ขึ้นรถเมลล์หนีอาจารย์ไปวันถัดมาอาจารย์ใหญ่รู้เรื่อง แกโกรธมากว่าทำไมถึงทำแบบนี้ อาจารย์ทั้งหลายแหล่เลยเสนอว่า ให้ไปซื้อพวงมาลัยมาไหว้ขอขมาซะ วันนั้นตอนพักกลางวันเข้าแถวร้องเพลง (เป็นโรงเรียนเดียวที่มีเข้าแถวร้องเพลงตอนพักกลางวัน) นักเรียนหญิงม.6 ทั้ง 2 ห้องก็ลงมายืนหน้าตึกต่อหน้าเด็กๆ ตั้งแต่ม.1 - ม.5 ยืนกลางแดดด้วย พอร้องเพลง 3 เพลงจบ อาจารย์ใหญ่ก็พูดตามปกติและก็ปล่อยให้เข้าห้อง และแล้วนร.หญิงม.6 ที่โดดเรียนก็ก้มกราบกลางพื้นถนน แดดร้อนมากกกก แต่ก็ต้องกราบ ซึ่งอาจารย์ใหญ่แกก็ยังงอนอยู่ ซักพักแกก็ให้อภัย...พอลุกขึ้นหันไป โห...น้องๆ ออกจากห้องมาดูเต็มเลย อายมากกกกกกกกกกกกกกก
เรื่องที่4 แมลงสาบ
ห้องนอนจะอยู่ข้างๆ ห้องน้ำ (คือมีห้องน้ำในตัวอ่ะ) วันนั้นนอนอยู่แล้วรู้สึกว่า มีอะไรก็ไม่รู้มันเข้ามาตรงแขนเสื้อ คือรู้สึกว่ามีขาด้วย แต่ด้วยความที่ง่วงมากกกก เลยไม่ได้ตื่นขึ้นมาดู แต่ก็เอามืออ่ะ บี้ๆๆๆๆๆๆ และก็หลับไป (โดยที่มือยังคาอยู่) ตื่นมา เอ๊ะ! ตัวอะไรฟะ พอมาดู กี้สสสสส แมลงสาบ คือเหม็นมากกกกกกกกกก แล้วขี้แมลงสาบมันจะเป็นสีขาว มันก็มาติดที่แขน ซึ่งล้างหลายรอบมากเลยกว่ากลิ่นจะหาย ส่วนเสื้อตัวนั้นก็ทิ้งไปเลย (ถึงไม่ทิ้งก็ไม่ใส่อีก) หลังจากนั้นมาเลยเกลียดแมลงสาบมาก โดยเฉพาะแมลงสาบบิน -*-
เรื่องที่3 หนีโรงเรียน
รุ่นของซูจองถือได้ว่าแสบมาก แต่ก็เรียนเก่งที่สุดแล้ว คือม.ปลายผู้ชายต้องเรียนร.ด. แล้วทางโรงเรียนเค้าไม่ยอมให้ผู้หญิงกลับบ้าน ทำให้ช่วงบ่ายต้องอยู่จนถึงโรงเรียนเลิก แล้วมันน่าเบื่อ...แรกๆ ก็ให้แม่มารับและก็ทำใบขอออกนอกโรงเรียน แต่หลังๆ มุดรั้วหนีตามเพื่อน ฮ่าฮ่า คือรั้วที่จะมุดได้ก็คือรั้วหน้าโรงเรียน แล้วหน้าโรงเรียนมันก็เป็นถนนใหญ่ รถวิ่งผ่านไปมา แต่ตรูก็ยังจะมุด -*- มีครั้งนึงเพื่อนเล่าให้ฟังว่า มุดแล้วมีอาจารย์เห็น อาจารย์เลยขี่จักรยานไล่ตาม แต่เพื่อนมันไวกว่า ขึ้นรถเมลล์หนีอาจารย์ไปวันถัดมาอาจารย์ใหญ่รู้เรื่อง แกโกรธมากว่าทำไมถึงทำแบบนี้ อาจารย์ทั้งหลายแหล่เลยเสนอว่า ให้ไปซื้อพวงมาลัยมาไหว้ขอขมาซะ วันนั้นตอนพักกลางวันเข้าแถวร้องเพลง (เป็นโรงเรียนเดียวที่มีเข้าแถวร้องเพลงตอนพักกลางวัน) นักเรียนหญิงม.6 ทั้ง 2 ห้องก็ลงมายืนหน้าตึกต่อหน้าเด็กๆ ตั้งแต่ม.1 - ม.5 ยืนกลางแดดด้วย พอร้องเพลง 3 เพลงจบ อาจารย์ใหญ่ก็พูดตามปกติและก็ปล่อยให้เข้าห้อง และแล้วนร.หญิงม.6 ที่โดดเรียนก็ก้มกราบกลางพื้นถนน แดดร้อนมากกกก แต่ก็ต้องกราบ ซึ่งอาจารย์ใหญ่แกก็ยังงอนอยู่ ซักพักแกก็ให้อภัย...พอลุกขึ้นหันไป โห...น้องๆ ออกจากห้องมาดูเต็มเลย อายมากกกกกกกกกกกกกกก
เรื่องที่4 แมลงสาบ
ห้องนอนจะอยู่ข้างๆ ห้องน้ำ (คือมีห้องน้ำในตัวอ่ะ) วันนั้นนอนอยู่แล้วรู้สึกว่า มีอะไรก็ไม่รู้มันเข้ามาตรงแขนเสื้อ คือรู้สึกว่ามีขาด้วย แต่ด้วยความที่ง่วงมากกกก เลยไม่ได้ตื่นขึ้นมาดู แต่ก็เอามืออ่ะ บี้ๆๆๆๆๆๆ และก็หลับไป (โดยที่มือยังคาอยู่) ตื่นมา เอ๊ะ! ตัวอะไรฟะ พอมาดู กี้สสสสส แมลงสาบ คือเหม็นมากกกกกกกกกก แล้วขี้แมลงสาบมันจะเป็นสีขาว มันก็มาติดที่แขน ซึ่งล้างหลายรอบมากเลยกว่ากลิ่นจะหาย ส่วนเสื้อตัวนั้นก็ทิ้งไปเลย (ถึงไม่ทิ้งก็ไม่ใส่อีก) หลังจากนั้นมาเลยเกลียดแมลงสาบมาก โดยเฉพาะแมลงสาบบิน -*-
เรื่องที่5 แมวน้ำ
ฉายานี้ได้มาจากพี่อั๋น (moji12) ตอนนั้นคุยเอ็มกับพี่อั๋นแล้วใช้อีโมตัวนี้
พี่อั๋นก็แบบ...เฮ้ย แมวน้ำ! ตอนนั้นก็งง มันแมวน้ำตรงไหน มันเป็นเพนกวินชัดๆ พี่อั๋นก็เอาไปเรียกที่บอร์ดสอนเกาหลีด้วย แบบ..เฮ้ย! แมวน้ำมาแล้ว หรือไม่ก็...แมวน้ำสอนหน่อย จากนั้นคนก็เรียกติดๆ กันมา โดยการเผยแพร่ของพี่อั๋นนั่นเอง...
เรื่องที่6 อีเมลล์
อีเมลล์ของซูจองที่มีตัวนี้ 'gooddell' มันคืออะไร คือจริงๆ แล้วมันมาจากนามสกุลของนักร้องวง Take 5ตอนนั้นชอบ Clay จริงๆ นามสกุลเค้าจะเป็น goodell แต่เราเอามาดัดแปลงเติม d เข้าไปอีกตัวนึง ปัจจุบันนี้ลายเซ็นของ Take 5 บนปกเทปกับฟิล์มรูปของ Clay กับ Ryan ตอนถ่ายแบบ ยังเก็บไว้อยู่เลย...
เรื่องที่7 ละมุด
ซูจองแพ้ละมุดเพราะกินแล้วเลือดกำเดาออกตอนนั้นนอนอยู่แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองน้ำมูกไหลเลยเอาเสื้อไปเช็ดๆ แต่พอดูก็เห็นเสื้อมันเป็นสีดำเลยรู้ว่าเลือดกำเดาออกหลังจากนั้นเลยไม่กินอีกเลย
ฉายานี้ได้มาจากพี่อั๋น (moji12) ตอนนั้นคุยเอ็มกับพี่อั๋นแล้วใช้อีโมตัวนี้
พี่อั๋นก็แบบ...เฮ้ย แมวน้ำ! ตอนนั้นก็งง มันแมวน้ำตรงไหน มันเป็นเพนกวินชัดๆ พี่อั๋นก็เอาไปเรียกที่บอร์ดสอนเกาหลีด้วย แบบ..เฮ้ย! แมวน้ำมาแล้ว หรือไม่ก็...แมวน้ำสอนหน่อย จากนั้นคนก็เรียกติดๆ กันมา โดยการเผยแพร่ของพี่อั๋นนั่นเอง...เรื่องที่6 อีเมลล์
อีเมลล์ของซูจองที่มีตัวนี้ 'gooddell' มันคืออะไร คือจริงๆ แล้วมันมาจากนามสกุลของนักร้องวง Take 5ตอนนั้นชอบ Clay จริงๆ นามสกุลเค้าจะเป็น goodell แต่เราเอามาดัดแปลงเติม d เข้าไปอีกตัวนึง ปัจจุบันนี้ลายเซ็นของ Take 5 บนปกเทปกับฟิล์มรูปของ Clay กับ Ryan ตอนถ่ายแบบ ยังเก็บไว้อยู่เลย...
เรื่องที่7 ละมุด
ซูจองแพ้ละมุดเพราะกินแล้วเลือดกำเดาออกตอนนั้นนอนอยู่แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองน้ำมูกไหลเลยเอาเสื้อไปเช็ดๆ แต่พอดูก็เห็นเสื้อมันเป็นสีดำเลยรู้ว่าเลือดกำเดาออกหลังจากนั้นเลยไม่กินอีกเลย
เรื่องที่ 8 ทำงาน
น้อยคนที่จะรู้ว่า ซูจองทำงานหาเงินเองตั้งแต่อายุ 18 ก็คือตั้งแต่เข้ามหาลัยนี่แหละ ก่อนหน้านั้นเคยไปทำอยู่ที่นึงแต่หลังๆ รู้มาว่ามันเป็นขายตรงเลยเลิกทำ มีเพื่อนอยู่คนนึงสนิทมาก รู้จักกันที่นั่น ชื่อหนู เค้าออกไปทำที่บริษัทญี่ปุ่นแห่งหนึ่งตรงตึกชาญอิสสระ สีลม ทำได้ 2 วันก็ออก พอได้คุยไปคุยมาหนูบอกว่า มันน่าเบื่อ เพราะต้องนั่งหน้าคอมทั้งวัน มันเป็นงานเอกสารที่ต้องเก็บข้อมูลของลูกค้า ซูจองก็เลยบอกไปว่า เอาไว้ไปทำแทนมั๊ยล่ะ หนูก็เลยพาไปและก็ได้ทำที่นั่นตั้งแต่นั้น ปีแรกๆ จะเรียนไม่ค่อยเยอะ พอเราเลิกเรียนตอนเที่ยงๆ ก็ตรงดิ่งไปออฟฟิศเลย ปิดเทอมก็ไปทำ ประหนึ่งว่าเราเป็นพนักงานออฟฟิศ ฮ่าฮ่า ทำจนถึงปี 4 เทอม 1 ก็ขอลาออกเพราะว่าต้องทำ Research แต่จริงๆ แล้วทำที่นี่ได้อะไรเยอะแยะเลย อย่างน้อยก็คอมพิวเตอร์แหละ พิมพ์สัมผัสได้ก็เพราะที่นี่แท้ๆ...
เรื่องที่ 9 เกือบตาย
ตอนนั้นป่วยรุนแรงมาก มีวันนึงเดินข้ามสนามโรงเรียนเพื่อจะไปขึ้นรถ ระหว่างที่เดินไปอยู่ๆ ก็ไอขึ้นมา แล้วไอ่เสมหะเนี่ยมันดันไปติดอยู่ตรงหลอดลมพอดี คือตอนนั้นถือกระเป๋าอยู่จนต้องวางกระเป๋าลงพื้นเลย หายใจไม่ออกแล้วด้วย แล้วก็ไอๆๆๆๆ จนไอ่เสมหะนั่นมันหลุดออกมา แล้วมันก็ดันอยู่ในปาก จะถุยทิ้งก็ใช่ที่ เพราะมันเป็นสนามฟุตบอล เลยตัดสินใจ "กลืน" มันลงคอเหอๆๆ หลังจากนั้นเวลาเป็นหวัดเลยไม่กล้าไอแรงๆ อีก
เรื่องที่ 10 Shinhwa (ขาดไม่ได้)
จริงๆ แล้วไม่ได้ชอบเฮซองมาตั้งแต่แรกหรอก ชอบเอริคมาก่อนตะหาก ตอนนั้นไม่เคยรู้จักชินฮวา แต่ดูละครที่เอริคเล่น Fire Bird แล้วชอบมากกกกก เพราะเอริคหล่อ อะไรๆ ก็จองมินๆๆๆ หลังๆ มารู้ว่าเอริคเป็นนักร้องอยู่วงชินฮวา เลย Search ไปจนเจอ Shinhwathailand ถึงรู้ว่าวงนี้มีตั้ง 6 คนแน่ เอริคร้องแร๊พ พอได้ฟังเพลงเจ๊อะเสียงคนๆ นึงเข้าเพราะมากกกกกกกกกกก คนๆ นั้นก็คือ 'เฮซอง' เลยตัดสินใจทิ้งเอริคมากิ๊กซองกี้แทน ฮ่าฮ่า(ไม่รู้ป๋ารู้จะงอนหรือเปล่า) หลังจากนั้นเลยชอบซองกี้มาตลอด
.
.
.
....จบแระ...
น้อยคนที่จะรู้ว่า ซูจองทำงานหาเงินเองตั้งแต่อายุ 18 ก็คือตั้งแต่เข้ามหาลัยนี่แหละ ก่อนหน้านั้นเคยไปทำอยู่ที่นึงแต่หลังๆ รู้มาว่ามันเป็นขายตรงเลยเลิกทำ มีเพื่อนอยู่คนนึงสนิทมาก รู้จักกันที่นั่น ชื่อหนู เค้าออกไปทำที่บริษัทญี่ปุ่นแห่งหนึ่งตรงตึกชาญอิสสระ สีลม ทำได้ 2 วันก็ออก พอได้คุยไปคุยมาหนูบอกว่า มันน่าเบื่อ เพราะต้องนั่งหน้าคอมทั้งวัน มันเป็นงานเอกสารที่ต้องเก็บข้อมูลของลูกค้า ซูจองก็เลยบอกไปว่า เอาไว้ไปทำแทนมั๊ยล่ะ หนูก็เลยพาไปและก็ได้ทำที่นั่นตั้งแต่นั้น ปีแรกๆ จะเรียนไม่ค่อยเยอะ พอเราเลิกเรียนตอนเที่ยงๆ ก็ตรงดิ่งไปออฟฟิศเลย ปิดเทอมก็ไปทำ ประหนึ่งว่าเราเป็นพนักงานออฟฟิศ ฮ่าฮ่า ทำจนถึงปี 4 เทอม 1 ก็ขอลาออกเพราะว่าต้องทำ Research แต่จริงๆ แล้วทำที่นี่ได้อะไรเยอะแยะเลย อย่างน้อยก็คอมพิวเตอร์แหละ พิมพ์สัมผัสได้ก็เพราะที่นี่แท้ๆ...
เรื่องที่ 9 เกือบตาย
ตอนนั้นป่วยรุนแรงมาก มีวันนึงเดินข้ามสนามโรงเรียนเพื่อจะไปขึ้นรถ ระหว่างที่เดินไปอยู่ๆ ก็ไอขึ้นมา แล้วไอ่เสมหะเนี่ยมันดันไปติดอยู่ตรงหลอดลมพอดี คือตอนนั้นถือกระเป๋าอยู่จนต้องวางกระเป๋าลงพื้นเลย หายใจไม่ออกแล้วด้วย แล้วก็ไอๆๆๆๆ จนไอ่เสมหะนั่นมันหลุดออกมา แล้วมันก็ดันอยู่ในปาก จะถุยทิ้งก็ใช่ที่ เพราะมันเป็นสนามฟุตบอล เลยตัดสินใจ "กลืน" มันลงคอเหอๆๆ หลังจากนั้นเวลาเป็นหวัดเลยไม่กล้าไอแรงๆ อีก
เรื่องที่ 10 Shinhwa (ขาดไม่ได้)
จริงๆ แล้วไม่ได้ชอบเฮซองมาตั้งแต่แรกหรอก ชอบเอริคมาก่อนตะหาก ตอนนั้นไม่เคยรู้จักชินฮวา แต่ดูละครที่เอริคเล่น Fire Bird แล้วชอบมากกกกก เพราะเอริคหล่อ อะไรๆ ก็จองมินๆๆๆ หลังๆ มารู้ว่าเอริคเป็นนักร้องอยู่วงชินฮวา เลย Search ไปจนเจอ Shinhwathailand ถึงรู้ว่าวงนี้มีตั้ง 6 คนแน่ เอริคร้องแร๊พ พอได้ฟังเพลงเจ๊อะเสียงคนๆ นึงเข้าเพราะมากกกกกกกกกกก คนๆ นั้นก็คือ 'เฮซอง' เลยตัดสินใจทิ้งเอริคมากิ๊กซองกี้แทน ฮ่าฮ่า(ไม่รู้ป๋ารู้จะงอนหรือเปล่า) หลังจากนั้นเลยชอบซองกี้มาตลอด
.
.
.
....จบแระ...
